Linux has been around for almost 20 years and GNU even longer. For over 10 years the Internet has been buzzing that Open Source will become main stream 'this year'. But it hasn't.
Recently, I encountered several posts explaining why this didn't happen (for example: here, here, and here). FOSS is unfamiliar, geeky, sexist, etc. and it has to fight unfair competition due to pirated closed source software, prejudiced tenders, and shrewd FUD-marketing.
I am wondering if these qualifications are a matter of perception (as the posts suggest) or just reality. And are they problems, or really features?
What if we were to accept that this is the Golden Age of FOSS? That this is as good as it's going to get? Would that be so bad?
Look at what has been achieved: ample software repositories, thriving communities, and continuous improvement. Something to be proud of, surely. And something to cherish.
I am not implying that we should give up our efforts to introduce the benefits of FOSS to a wider public. There still is much to gain.
But maybe we should stop being disappointed that we haven't achieved world-domination yet. Being disappointed in the software, ourselves and our communities leads to nothing.
Instead, let's celebrate. Let's celebrate the opportunities and freedom our software provides. Let's celebrate the support and friendship we get from our communities. Let's demonstrate these benefits to the people around us, and then maybe, just maybe, they will follow our example. But that would not be the purpose, it would be a bonus. And wouldn't the occasional bonus be much nicer than a continuous disappointment?
zondag 11 april 2010
vrijdag 5 februari 2010
Eerste ervaringen met Python
Al ruim tien jaar maak ik regelmatig gebruik van de scripttaal Perl. Ideaal om tekstbestanden te analyseren, voor dynamische webpagina's en om repetitieve taken te automatiseren. Perl voldoet aan mijn behoeften en ik kan er goed mee uit de voeten.
Maar sinds een paar jaar zie ik steeds meer Python gebruikt worden. Ik heb dat steeds genegeerd, want Perl voldeed en waarom zou je jezelf belasten met de zoveelste programmeertaal? Maar voorstanders beweren dat het zo'n elegante, 'schone' programmeertaal is. Zeker in vergelijking met Perl. En dat kwam me niet onwaarschijnlijk voor, want de 'P' in Perl staat voor 'Practical' (soms op het lompe af).
Onlangs kwam ik de Google App Engine tegen. Een omgeving om web services op te laten draaien. De omgeving ondersteunt Java en... Python. Ook Java beheers ik, maar tot-nu-toe heb ik slechte ervaringen met Java als web-taal.
Dus nu waren er twee dingen die ik uit wilde proberen en werd het tijd om eens met de slang te gaan worstelen. Gelukkig blijken er uitstekende handleidingen beschikbaar te zijn, waaruit ik Dive Into Python heb gekozen. Na het doorwerken van deze handleiding kom ik tot de volgende eerste indrukken:
Later meer.
Maar sinds een paar jaar zie ik steeds meer Python gebruikt worden. Ik heb dat steeds genegeerd, want Perl voldeed en waarom zou je jezelf belasten met de zoveelste programmeertaal? Maar voorstanders beweren dat het zo'n elegante, 'schone' programmeertaal is. Zeker in vergelijking met Perl. En dat kwam me niet onwaarschijnlijk voor, want de 'P' in Perl staat voor 'Practical' (soms op het lompe af).
Onlangs kwam ik de Google App Engine tegen. Een omgeving om web services op te laten draaien. De omgeving ondersteunt Java en... Python. Ook Java beheers ik, maar tot-nu-toe heb ik slechte ervaringen met Java als web-taal.
Dus nu waren er twee dingen die ik uit wilde proberen en werd het tijd om eens met de slang te gaan worstelen. Gelukkig blijken er uitstekende handleidingen beschikbaar te zijn, waaruit ik Dive Into Python heb gekozen. Na het doorwerken van deze handleiding kom ik tot de volgende eerste indrukken:
- sterke punten van Python
- Python maakt gebruik van indentation in plaats van haakjes om blokken aan te geven. Dat heeft fanatieke voor- en tegenstanders, en ik vind het prettig.
- Python functies gaan net als Tcl veel netter om met parameters (named en met defaults). Dit is in Perl erg omslachtig en voor mij een voortdurende ergernis.
- In Python is alles net als in Java een Object. Dat betekent dat je bijvoorbeeld het akelige Perl-onderscheid tussen scalars en refs kwijt bent.
- In Perl worden scalars, arrays en hashes van elkaar onderscheiden door $, @ en # voor de variabelenaam te zetten. Python heeft dat niet en oogt daardoor veel schoner.
- Python kent net als C++ operator overloading, wat de code leesbaarder maakt.
- Python ondersteunt multiple inheritance. Een groot risico, maar erg krachtig als goed gebruikt.
- zwakke punten van Python
- Ik moet weer een nieuwe taal (en vooral nieuwe bibliotheken) leren
- In Perl kan je aan de variabele naam zien of je met een scalar, array of hash te maken hebt. Dit is soms handig (maar oogt rommelig, zie hierboven).
Later meer.
vrijdag 22 januari 2010
Year of the 'Droid
Een paar maanden geleden vroeg ik mij af of al die verschillende 'Linux-based mobile platforms' elkaar niet de tent uit zouden concurreren. Inmiddels heeft Google dat probleem voor me opgelost: Android is 'King of the Hill'.
Niet alleen dat: Android heeft ook Windows Mobile een gevoelige knauw gegeven. Hoewel de iPhone nog steeds veruit de grootste is, laat Android de meeste groei zien. Sterker: van alle mobiele platforms is Android de enige die marktaandeel heeft gewonnen. (In Noord-Amerika tenminste... West-Europa blijft achter.)
Dus zou 2010 wel eens het jaar kunnen worden van Android vs iPhone kunnen worden. En waar gaat het dan om?
Niet alleen dat: Android heeft ook Windows Mobile een gevoelige knauw gegeven. Hoewel de iPhone nog steeds veruit de grootste is, laat Android de meeste groei zien. Sterker: van alle mobiele platforms is Android de enige die marktaandeel heeft gewonnen. (In Noord-Amerika tenminste... West-Europa blijft achter.)Dus zou 2010 wel eens het jaar kunnen worden van Android vs iPhone kunnen worden. En waar gaat het dan om?
- De iPhone onderscheidde zich met dual touch, maar inmiddels ondersteunt Android dat ook.
- De iPhone heeft een mooi design, maar dat is inmiddels alweer een paar jaar oud, en alleen al Motorola denkt in 2010 zo'n 20 tot 30 nieuwe Android-modellen op de markt te gaan brengen. Dus gaat de consument voor dat ene, niet meer zo unieke, design, of gaat hij voor keuze?
- De markt voor iPhone is nog altijd een factor 10 groter dan die voor Android. Maar is dat erg? Word ik er blijer van als ik uit 100 Twitter clients kan kiezen, in plaats van 10? Volgens mij zijn er in beide gevallen 5 goede kandidaten en is de rest bagger.
- De Android Market kent ook zo zijn tekortkomingen. Maar die vallen in het niet bij de monopolistische praktijken van Apple. Dus ofwel Apple beseft dat ze geen monopolie meer hebben en kiest appelen voor zijn geld, of klanten kiezen voor hun vrijheid.
maandag 4 januari 2010
Android open?
I have been using my T-Mobile Pulse Android phone for a couple of months now. And I am pretty pleased with it. It works like a charm, there are tons of useful apps available on the Android market, and it is open.
Or is it?
One of the things I am not so happy with is the application management: I need to periodically check if updates are available for my apps and than manually, one-by-one update them. This is cumbersome and silly, so I thought I'd try to write a simple app that would do this automagically for me.
It turned out to be pretty straightforward to show a list of apps that is installed on the device. But it turned out to be impossible to check if there's a new version of each app available on the Android Market. I have searched documentation, forums and mailing lists, but I found no solution. The problem seems to be that Google refuses to publish the Android Market API and the Android Market app does not seem to provide its content.
I understand that only the Android platform is open, and not all the applications. Google invested in the platform and so they deserve to make some money on it. But in this case they keep one of the major interfaces closed, which is a Bad Thing. Not only for me the user, or for me the developer, but also for Google themselves, because it encourages others to develop their own market and it drives the users towards these other markets.
And that's why this post is in English: I urge Google to open up the Android Market interface. This will enable developers to make better Market applications, which will only increase the Market's popularity.
Or is it?
One of the things I am not so happy with is the application management: I need to periodically check if updates are available for my apps and than manually, one-by-one update them. This is cumbersome and silly, so I thought I'd try to write a simple app that would do this automagically for me.
It turned out to be pretty straightforward to show a list of apps that is installed on the device. But it turned out to be impossible to check if there's a new version of each app available on the Android Market. I have searched documentation, forums and mailing lists, but I found no solution. The problem seems to be that Google refuses to publish the Android Market API and the Android Market app does not seem to provide its content.
I understand that only the Android platform is open, and not all the applications. Google invested in the platform and so they deserve to make some money on it. But in this case they keep one of the major interfaces closed, which is a Bad Thing. Not only for me the user, or for me the developer, but also for Google themselves, because it encourages others to develop their own market and it drives the users towards these other markets.
And that's why this post is in English: I urge Google to open up the Android Market interface. This will enable developers to make better Market applications, which will only increase the Market's popularity.
zaterdag 14 november 2009
Eerste ervaringen met Android op T-Mobile Pulse
Sinds een week of vier maak ik gebruik van de T-Mobile Pulse met het Android besturingssysteem. Tijd voor een eerste evaluatie.
Eerst het toestel zelf. Het is een mooi, strak en slank apparaat. Het voelt stevig aan (het is al een paar keer gevallen, en doet het nog steeds) en het schermpje is aanmerkelijk ruimer en mooier dan dat van de HTC S710 die ik hiervoor had. Ik heb wel wat moeite met het touch-screen, maar misschien heb ik gewoon te lompe vingers.
Het software platform is alles wat ik er van verwacht had: spartaans, want gemaakt om naar eigen wens in te richten, maar met alle noodzakelijke onderdelen. Wel jammer dat T-Mobile het nodig heeft gevonden om deze 'cleane' configuratie te vervuilen met RoadSync en ServoSearch. Als iemand mij kan vertellen hoe ik die van mijn apparaat af krijg, dan hoor ik dat graag...
Wat me in al die jaren met Windows Mobile niet of slecht lukte, ging met Android meteen: moeiteloos aansluiten op ons WLAN thuis. Daarmee wordt het draadloos surfen thuis een stuk sneller en goedkoper. En dat is handig, want er valt veel te ontdekken op de Android Market.
Op dit moment ziet mijn lijstje met favoriete (gratis) apps er zo uit:
Eerst het toestel zelf. Het is een mooi, strak en slank apparaat. Het voelt stevig aan (het is al een paar keer gevallen, en doet het nog steeds) en het schermpje is aanmerkelijk ruimer en mooier dan dat van de HTC S710 die ik hiervoor had. Ik heb wel wat moeite met het touch-screen, maar misschien heb ik gewoon te lompe vingers.Het software platform is alles wat ik er van verwacht had: spartaans, want gemaakt om naar eigen wens in te richten, maar met alle noodzakelijke onderdelen. Wel jammer dat T-Mobile het nodig heeft gevonden om deze 'cleane' configuratie te vervuilen met RoadSync en ServoSearch. Als iemand mij kan vertellen hoe ik die van mijn apparaat af krijg, dan hoor ik dat graag...
Wat me in al die jaren met Windows Mobile niet of slecht lukte, ging met Android meteen: moeiteloos aansluiten op ons WLAN thuis. Daarmee wordt het draadloos surfen thuis een stuk sneller en goedkoper. En dat is handig, want er valt veel te ontdekken op de Android Market.
Op dit moment ziet mijn lijstje met favoriete (gratis) apps er zo uit:
- Handig
- Tools
- Barcode Scanner (onmisbaar)
- Profiles
- Gadgets:
- AvancedLauncher
- Ik zou Astrid en Rehearsal graag in één app hebben, waarin ik dan ook mij taken nog beter kan structureren. Tag-todo-list lijkt alles te bieden wat ik zoek, maar is niet meer beschikbaar,
- commando's via spraakherkenning (werkte probleemloos op mijn voorgaande drie telefoons)
- een eenvoudig tooltje om mijn uren op te registreren
- een tooltje waarmee ik in één keer al mijn apps kan bijwerken (nu moet dat nog handmatig één-voor-één)
woensdag 21 oktober 2009
Het voordeel en (vooral) de nadelen van e-boeken
Sinds een paar maanden hebben we een e-reader in huis waarmee we e-books kunnen lezen. We hebben namelijk meters en nog eens meters boeken, en de meeste boeken lezen we voor de letters en niet voor de plaatjes of de mooie kaft. Het grote voordeel van e-boeken is dat ze geen ruimte innemen. Niet in je boekenkast en niet in je tas.
Daarmee hebben we het voordeel van e-boeken meteen gehad. Een groot voordeel, maar slechts één.
Een ander eventueel voordeel blijkt helaas niet te bestaan of erg beperkt te zijn: de prijs. E-boeken zijn namelijk niet-of-nauwelijks goedkoper dan pockets. De besparingen die voortkomen uit het omzeilen van drukken, transporteren en verkopen, worden blijkbaar maar mondjesmaat doorgerekend aan de klant. En daarmee verdien je de €300 die je in je e-reader hebt geïnvesteerd nooit meer terug. Electronisch lezen is dus duurder dan lezen van papier.
Tegenover het ene voordeel staat een lijst van nadelen, waarvan de eerste meteen al duidelijk wordt als je boeken wilt gaan lezen: Digital Rights Management. DRM komt er op neer dat niet jij de baas bent over je e-reader en je e-boeken, maar de leveranciers. Zij bepalen welke boeken je kunt downloaden en/of lezen. Zij bepalen wie jouw boeken mag lezen. Zij bepalen zelfs of jij je boek mag houden. Iets dat ik me vooraf niet had gerealiseerd, maar wat me wel tegen de borst stuit. Leermoment dus.
Als je dan een e-boek hebt en gaat lezen, komt het tweede nadeel naar voren. Want hoewel de marketing je anders wil doen geloven, leest een e-reader niet net zo fijn als een echt boek. De letters zijn niet net zo scherp als een boek en het contrast laat te wennen over. Ook is e-inkt storend traag bij het omslaan van de bladzijden. Maar dit zijn nog allemaal kleinigheden, waar je best aan zou kunnen wennen. Echt storend is echter dat je in sommige formaten (met name Mobipocket van Amazon) een dynamische paginering hebt. Dat wil zeggen dat de reader zelf bepaalt waar een pagina begint en eindigt. En dat gebeurt niet altijd even consequent, waardoor de reader soms niet meer weet waar je in het boek was.
Maar vandaag werden we keihard geconfronteerd met het grootste nadeel. Waar papieren boeken weliswaar beduimeld raken na veel lezen, zijn ze feitelijk onverwoestbaar. Uit eigen ervaring weet ik dat een pocket na een ritje door de wasmachine nog steeds meerdere malen gelezen kan worden. Maar een e-reader is kwetsbaar. Na een val van één meter hoogte kan hij onherstelbaar beschadigd zijn. Weg €300.
Misschien komt het door de frustratie van het moment, maar ik geloof niet dat we de e-reader op korte termijn gaan vervangen. Misschien is de techniek nog te jong, en hebben we daardoor last van kinderziektes. Misschien zijn e-readers over een paar jaar robuuster en voordeliger.
En het grootste voordeel van e-booken, ruimtebesparing, kunnen we ook bereiken met diensten als Book-crossing (in potentie overal boeken) en Bookmooch (een goede manier om veel te kunnen lezen, zonder je boekenkast te vullen).
Daarmee hebben we het voordeel van e-boeken meteen gehad. Een groot voordeel, maar slechts één.
Een ander eventueel voordeel blijkt helaas niet te bestaan of erg beperkt te zijn: de prijs. E-boeken zijn namelijk niet-of-nauwelijks goedkoper dan pockets. De besparingen die voortkomen uit het omzeilen van drukken, transporteren en verkopen, worden blijkbaar maar mondjesmaat doorgerekend aan de klant. En daarmee verdien je de €300 die je in je e-reader hebt geïnvesteerd nooit meer terug. Electronisch lezen is dus duurder dan lezen van papier.
Tegenover het ene voordeel staat een lijst van nadelen, waarvan de eerste meteen al duidelijk wordt als je boeken wilt gaan lezen: Digital Rights Management. DRM komt er op neer dat niet jij de baas bent over je e-reader en je e-boeken, maar de leveranciers. Zij bepalen welke boeken je kunt downloaden en/of lezen. Zij bepalen wie jouw boeken mag lezen. Zij bepalen zelfs of jij je boek mag houden. Iets dat ik me vooraf niet had gerealiseerd, maar wat me wel tegen de borst stuit. Leermoment dus.
Als je dan een e-boek hebt en gaat lezen, komt het tweede nadeel naar voren. Want hoewel de marketing je anders wil doen geloven, leest een e-reader niet net zo fijn als een echt boek. De letters zijn niet net zo scherp als een boek en het contrast laat te wennen over. Ook is e-inkt storend traag bij het omslaan van de bladzijden. Maar dit zijn nog allemaal kleinigheden, waar je best aan zou kunnen wennen. Echt storend is echter dat je in sommige formaten (met name Mobipocket van Amazon) een dynamische paginering hebt. Dat wil zeggen dat de reader zelf bepaalt waar een pagina begint en eindigt. En dat gebeurt niet altijd even consequent, waardoor de reader soms niet meer weet waar je in het boek was.
Maar vandaag werden we keihard geconfronteerd met het grootste nadeel. Waar papieren boeken weliswaar beduimeld raken na veel lezen, zijn ze feitelijk onverwoestbaar. Uit eigen ervaring weet ik dat een pocket na een ritje door de wasmachine nog steeds meerdere malen gelezen kan worden. Maar een e-reader is kwetsbaar. Na een val van één meter hoogte kan hij onherstelbaar beschadigd zijn. Weg €300.
Misschien komt het door de frustratie van het moment, maar ik geloof niet dat we de e-reader op korte termijn gaan vervangen. Misschien is de techniek nog te jong, en hebben we daardoor last van kinderziektes. Misschien zijn e-readers over een paar jaar robuuster en voordeliger.
En het grootste voordeel van e-booken, ruimtebesparing, kunnen we ook bereiken met diensten als Book-crossing (in potentie overal boeken) en Bookmooch (een goede manier om veel te kunnen lezen, zonder je boekenkast te vullen).
maandag 19 oktober 2009
In de krant
Toch leuk als een project waar je aan hebt mogen bijdragen de regionale krant haalt:
Het is een leuk en informatief stuk. Ook fijn om te lezen dat de reizigers het systeem waarderen. En een beetje mooi weer doet een foto ook nooit kwaad (hoewel de fotograaf er helaas niet in is geslaagd om de informatie op het paneel leesbaar vast te leggen).
Het is een leuk en informatief stuk. Ook fijn om te lezen dat de reizigers het systeem waarderen. En een beetje mooi weer doet een foto ook nooit kwaad (hoewel de fotograaf er helaas niet in is geslaagd om de informatie op het paneel leesbaar vast te leggen).
Abonneren op:
Berichten (Atom)
In dit blog schrijf ik over wat mij als techneut boeit of bezig houdt. Ik gebruik bij voorkeur open standaarden en open source software en werk als projectleider, systeemanalist en consultant aan automatiseringsprojecten voor opdrachtgevers in Noord-Nederland.
Berichten
