vrijdag 31 juli 2009

Pirates of the... cybernet

Verschillende processen tegen The Pirate Bay houden de gemoederen de laatste tijd aardig bezig. Ook het recente kort geding in Nederland trok internationaal aandacht. Ik volg dit verhaal al een tijdje met belangstelling, omdat ik me incidenteel ook met de juridische aspecten van ICT bezig houd.

De uitspraak van de Nederlandse rechter verbaasde velen. The Pirate Bay is immers een index met links naar bestanden die anderen aanbieden. Een soort telefoonboek dus. En niemand zou het in zijn hoofd halen om KPN te vervolgen omdat er telefoonnummers van criminelen in hun telefoonboek staan. Nu is het bij The Pirate Bay anders, omdat je in alle redelijkheid mag veronderstellen dat zij weten dat hun dienst wordt gebruikt om illegaal bestanden aan te bieden, maar zover is de rechtszaak nooit gekomen, terwijl dat nu juist interessant zou zijn geweest.

De rechtszaak is nooit goed van de grond gekomen, want het vonnis is niet gebaseerd op enig steekhoudend argument, maar op procedurele punten. De gedaagden, noch hun advocaat, zijn namelijk voor de rechter verschenen. Over het algemeen de beste manier om een rechter chagrijnig te maken. De gedaagden beweerden dat ze niet op de hoogte waren van het kort geding, maar de rechter vond dat de aanklager voldoende moeite had gedaan om ze op de hoogte te stellen. En gezien de verschillende kanalen die zijn gebruikt (waaronder email van zowel de gedaagden als The Pirate Bay, aangetekende post aan gedaagden, brieven aan hun advoicaten, en formele dagvaardingen) ben ik geneigd het met de rechter eens te zijn. De gedaagden hadden welliswaar een brief gestuurd om zich te verdedigen, maar de rechter legde dit naast zich neer (alweer omdat de gedaagden niet waren verschenen).

Doordat de oprichters van The Pirate Bay weigerden te verschijnen, is de inhoudelijke discussie helaas uitgebleven. Een discussie waarvan ik graag een uitspraak had gezien.

Persoonlijk denk ik dat Stichting BREIN met een achterhoedegevecht bezig is. Zoals ik in mijn vorige post al betoogde zullen consumenten hun vrijheid eisen zodra de technologie dat toestaat. Persoonlijk ben ik best bereid te betalen voor het downloaden van een muziekbestand, maar niet als er dan allerlei beperkingen aan verbonden zijn. Net zoals ik mijn CD's in elke willekeurige CD-speler kan afspelen, wil ik mijn muziekbestanden op elke willekeurige computer af kunnen spelen. Onafhankelijk van licenties (al of niet afgedwongen door DRM) of besturingssystemen.

Producenten zullen dus op zoek moeten naar een andere bedrijfsmodel. Lastig, want het oude model beviel goed, en velen zijn er stinkend rijk van geworden. Maar nu is er wat anders nodig. Het frappante is dat er voldoende bands zijn die dat al doen. Of misschien moeten we dan denken aan oplossingen (rond 1:00 min) zoals Ubisoft die in gedachten heeft: toegevoegde waarde van legale software boven illegale. In elk geval is dat een constructievere aanpak dan het zoveelste proces.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen