zondag 16 december 2012

Anonieme lijstje op het Internet


Ik kwam dit lijstje net een beetje te vaak tegen op Facebook:

Foto: Deel dit zoveel mogelijk... Lijkt nergens op!!!!!

Ik wordt altijd wat achterdochtig van beschuldiging zonder fatsoenlijke bronvermelding. Het is noch duidelijk van wie het lijstje afkomstig is, noch waar het lijstje op gebaseerd is.

Dus heb ik van de top drie eens opgezocht wat de betreffende organisaties hierover te melden hebben:

OrganisatieSalaris directeurSalaris volgens lijstjeFactor
1. Unicef€ 124.038€ 371.4593x
2. Rode Kruis€ 135.000€ 198.0001,47x
3. Hartstichting€ 135.443€ 181.1191,34x
(Het van de Hartstichting genoemde salaris betreft 2009, de andere twee betreffen 2011)

Vooral het grote verschil van Unicef is opvallend, en wat mij betreft afdoende verklaard in de toelichting van Unicef zelf. Er is in bovenstaand lijstje wat dat betreft op zijn minst sprake van misleiding.


Uiteraard hebben de organisaties een belang om de salarissen van de directie zo bescheiden mogelijk weer te geven, maar van Unicef komt het vermelde bedrag in elk geval overeen met het bedrag in hun jaarrekening (pagina 20). Creatief boekhouden blijft mogelijk, maar dat de bedragen die ik gevonden heb zo dicht bij elkaar liggen, suggereert enige betrouwbaarheid.

Nu ben ik zelf geen groot voorstander voor grootschalige, liefdadig instellingen zoals deze vanwege grote overhead en moeizame transparantie. Maar ik ben nog minder een voorstander van anonieme beschuldigingen op het Internet. Ik zou graag nagaan hoe de bedragen op het lijstje tot stand zijn gekomen en waar de verschillen door zijn ontstaan. Daar heb ik echter een bronvermelding voor nodig, dus ik hoor graag wie me daaraan kan helpen.

donderdag 22 november 2012

Tankstation lifehack

Een lifehack is een handigheidje dat het leven makkelijker maakt. Vaak zijn lifehacks ICT/werk-gerelateerd maar soms zijn ze ook van algemene aard. De lifehack die ik vandaag ontdekte zou goed passen in dit lijstje.

Zoals de foto laat zien, past een wijnkurk precies in het handvat van een brandstofslang. Hierdoor hoef je het handvat niet in te knijpen. De brandstoftoevoer slaat vanzelf af als je tank vol is.

Naast dat ik blij ben met het handigheidje zelf, vind ik het proces waardoor het is ontstaan interessant. Vroeger zaten er namelijk beugeltjes op die handvatten waarmee je de kneep vast kon zetten. Tegenwoordig zijn die verwijderd. De gaatjes zitten er nog wel en het mechanisme werkt ook nog. Dus heb ik een metalen pinnetje gezocht die precies door de gaatjes paste. Dit werkt soms prima, maar bij sommige handvatten bleef de kneep niet achter het pinnetje hangen. Zo ook vanmorgen.

Nu had ik het pinnetje in een wijnkurk geprikt, zodat ik het makkelijk terug zou kunnen vinden. En daardoor kwam ik op het idee om de greep met de kurk vast te zetten in de handgreep. En dat bleek prima te werken. De oplossing met de kurk had naar mijn gevoel de kenmerken van een lifehack, waar de oplossing met het pinnetje die niet had. Kurken zijn immers veel makkelijker aan te komen dan metalen pinnetjes (het moet vrij hard zijn, want iets als een paperclip buigt door) en bovendien is deze oplossing universeler.

De vraag waarmee ik blijf zitten is waarom het oorspronkelijke mechanisme onklaar is gemaakt. Mogelijk is er een veiligheidsrisico, maar ik zou niet weten wat er wat dat betreft anders is aan mijn kurk-hack in vergelijking met het handmatig inknijpen. Als je de kneep handmatig inknijpt slaat de brandstoftoevoer immers ook automatisch af. Ik laat me graag voorlichten en accepteer uiteraard geen enkele aansprakelijkheid voor het toepassen van deze hack.

zondag 12 augustus 2012

Echte Spelen

De afgelopen twee weken zijn we overspoeld door de Olympische Spelen 2012 in Londen. Prachtige sport, met bijbehorende hoogte- en dieptepunten. Prachtig in beeld gebracht door de Britten, zoals alleen zij dat kunnen.

Maar het is me te veel en niet Olympisch genoeg. De Klassieke Olympische Spelen draaiden om hardlopen, speerwerpen en discuswerpen. De huidige lijst met sporten is eindeloos en omvat crossfietsen (volwassen kerels op veel te kleine fietsjes), synchroonzwemmen en beachvolleybal.

Dat zette me aan het denken: wat maakt een sport voor mij een 'Olympische Sport'. Ik kom tot de volgende criteria:
  1. De winnaar moet objectief vast te stellen zijn.
    Wie het eerst over de streep komt, wint. Dus geen jury die punten toekent. Schoonspringen en turnen vallen dus af, hoewel ik erg heb genoten van Epke's oefening.
  2. De prestaties moeten over langere tijd met elkaar te vergelijken zijn.
    De verbeterde records zijn de krenten in de pap. De 100m sprint van 2012 is prima te vergelijken met de 100m sprint van 20 jaar geleden. Dit geldt niet voor mountainbiken (te afhankelijk van het parcours) of zeilen (te afhankelijk van de wind). Ook sporten waarbij je punten moet vergaren, denk aan (boog)schieten, vallen af. Voor de triatlon maak ik, ondanks enige afhankelijkheid van het parcours, een uitzondering.
  3. Alleen non-contact sporten.
    Het gaat er om je sport ongehinderd, zo perfect mogelijk uit te voeren. Bij de Klassieke Spelen hoorde ook worstelen, maar dat zou voor mij dus afvallen. Net als hockey, voetbal en de meeste andere teamsporten.
Wat resteert van de huidige lijst is: atletiek,  gewichtheffen, roeien, triatlon, wielrennen op de baan, en zwemmen. Makkelijk te doen in drie dagen.

En als we dan toch bezig zijn, stappen we meteen over naar een eerlijker medaillespiegel.